Thursday, March 6, 2014

Ikalawang linggo ng Kwaresma, A

Nakikita mo ba ang Diyos?

 Matt. 17, 1 - 9


Nakikita ba natin ang mukha ng Diyos, ang kanyang karingalan at kabutihan?
   Nakalulungkot mang isipin, ngunit marami tayong mga pagkakataon na sana’y napaglingkuran natin ang Diyos, ngunit inuna natin ang pagliligtas sa ating buhay.  Inuna rin natin ang ating karangyaan at kaginhawaan.
   Ngunit sadyang may kabayaran ang ating kapabayaan.  Habang ubos ang ating oras sa pagliligtas sa ating sarili, nagiging salat naman tayo sa presensya ng Diyos.  Hindi makita sa ating kapaligiran ang karingalan ng Diyos bagkus ay hirap, kasakiman at pag-aapi.
   Sa pagninilay natin sa pagbabagong anyo ng Panginoon, nawa’y pahalagahan natin ang paglilingkod sa kanya sa ating pang-araw-araw na buhay.  Kahit na animo’y mga normal na pangyayari lamang, paanyaya sa atin na hanapin ang tunay na kapangyarihan ni

Unang linggo ng Kwaresma, A

Puksain ang tukso

Matt. 4, 1 - 11


Kung paano napagwagian ni Kristo ang kanyang mga pagsubok, tinatawag din tayo na pagwagian din natin ang mga tukso ng buhay natin.  Hindi lamang dahil si Kristo ay Diyos kaya napagwagian niya ito.  Tulad natin, nagugutom din siya.  Ngunit anong tanging lakas ang maaari nating tuluran kay Kristo upang mapagwagian din natin ang mga pagsubok ng ating buhay?
   Una, ang Diyos ang kanyang pagkain.  Ang kanyang salita ang nagbibigay-buhay.  Kung lahat ng tao’y taglay ang Salita ng Diyos, magkakaroon ng pagkain ang lahat ng tao.
   Ikalawa, ang Diyos tanging pinaglilikuran ni Kristo; ang Ama ang kanyang lakas.  Kung ang lakas ng tao ay Diyos at wala nang iba, ang kanyang pananampalataya’y magiging gawang namumunga ng kabutihan.
   Ikatlo, ang Diyos lamang ang kanyang tanging yaman.  Kung lahat ng mga tao ay yuyuko at paglilingkuran ang Diyos, magiging mga mabubuting tagapamahala tayo ng kalikasang nilikha niya para sa ikabubuhay ng lahat.

Friday, February 28, 2014

Ika-8 linggo ng Karaniwang Panahon, A

Huwag mag-alala

Matt. 6, 24 - 34


“Pagsumikapan ninyo ng higit sa lahat ang pagharian kayo ng Diyos at mamuhay ng ayon sa kanyang kalooban at ipagkaloob Niya lahat ng kailangan ninyo.”

Hinihimok tayo ng Panginoong Hesus na huwag tayong masyadong mag-alala. Kung tayo lamang ay manalig sa Kanya, lahat ay ibibigay Niya.  Kaya kailangang maging ganap ang ating pananampalataya sa Kanya.  Siya ang Diyos na lumikha sa atin.  Manalig tayong tutulungan niya tayo upang magkaroon ng buhay.  Sabi Niya, “Masdan ninyo  ang mga ibon, hindi sila naghahasik ni nag-aani… pinakakain sila ng Amang nasa langit. Hindi ba’t higit kayong mahalaga kaysa mga ibon?”

   Ang masyadong pag-alala ay hindi nakakatulong sa atin. Ito’y nakapagpapahina ng loob at tayo’y nagkakasakit.  Nakapaghihina din ito ng pananampalataya at nawawala tayo ng pokus sa pagsunod natin sa kalooban ng Diyos.  Bilang Kristiyano tinawag ang bawat isa ng Diyos Ama sa kani-kanyang pangalan. Paano natin di pagkatiwalaan ang pagmamahal Niya sa atin bilang Ama?”

   Kung tayo lamang ay nakatuon sa Kanyang kalooban wala tayong alalahanin, lahat ay kaya nating harapin. (Fr. Maico Rescate)

Saturday, February 8, 2014

Ika-5 linggo sa karaniwang panahon, A

Ilaw at asin

Mateo 5:13-16


Kung magagawa lamang natin ang mga nakasaad sa mga pagbasa, walang maghihirap sa ating kapaligiran.  Ngunit bakit hindi natutupad ito?  Ang suliranin ay nasa kalidad ng ating pananampalataya.

Saad ni Santiago, "Ang pananampalatayang walang gawa ay patay."  Kung ang pananaw natin sa pananampalataya ay pagbabasbas lamang ng Diyos na wala naman tayong ginagawa, walang saysay ang pananampalataya.

Ang pananampalataya'y natutunan, isinasabuhay, at nakapagbubuo ng komunidad.  Iyan ang mensahe ng mga Obispo sa Taon ng mga Laiko, "Called to be saints; sent forth as heroes".

Ang ibig sabihin ng pananampalatayang natutunan ay hanapin ang kaugnayan nito sa konkretong buhay, simula sa 10 utos ng Diyos.

"Isabuhay ang pananampalataya" ay nangangahulugang may kinalaman ito sa kaliit-liitang desisyon at galaw sa ating buhay.

"Magtatag ng mga komunidad ng mga mananampalataya" ay nangangahulugang magbuo tayo ng mga komunidad na pareho ang orientasyon, mithiin at pananaw sa pananampalataya - mga taong may pagtangi sa pagbabasa ng biblia, isinasabuhay ang mga sakramento, at nagtataya ng buhay tungo sa pagbabago ng buong mundo.  Sila ang mga bayani at santo.  Sa kanila makikita ang mismong mukha ni Kristo.

Saturday, April 27, 2013

ika-5 linggo ng panahon ng Pasko ng Muling Pagkabuhay, C

Huwaran sa Pagmamahal

Para sa ika-28 ng Abril, 

Gospel: Jn. 13, 31 - 33. 34 - 35

“This is what I do. And I do it with my heart. I do this with my heart because it is my duty, as a priest and bishop I must be at your service. But it is a duty that comes from my heart and a duty I love. I love doing it because this is what the Lord has taught me.”
   Ito ang bahagi ng homilia ni Pope Francis sa Misa ng Huling Hapunan bago niya hinugasan ang mga paa ng mga batang bilanggo at may kasama pa na isang babaing Muslim. Tunay lamang na ang ating bagong Santo Papa ay nagsasabuhay ng ayon sa bilin ng ating Panginoong Hesus sa Ebanghelyo na magmahalan gaya ng kanyang pagmamahal.
   Ito rin ay hamon sa atin na magmahal ng gaya ng pagmamahal ng Panginoong Hesus at hindi lamang ayon sa ating pansariling kagustuhan o batayan lamang.  (Fr.   Alex Pelayo)

Saturday, April 13, 2013

ika-4 linggo ng panahon ng Muling Pagkabuhay

Mga niligtas ng Panginoon

para sa ika-21 ng Abril 2013, sanggayong panahon C, Jn. 10, 27 - 30

Inaanyayahan tayo ng mga pagbasa na maging mulat lalo na sa mga espiritual na bagay, lalo na yaong may kinalaman sa katapusan ng ating buhay.
  Mula sa Pahayag, matatanaw ang di mabilang na mga taong may puting kasuotan at hawak-hawak ang palaspas para sa Panginoon; kasama kaya tayo sa lupong iyon ng mga naligtas?     Ikalawa, nilinis ang kanilang mga kasuotan sa pamamagitan ng dugo ng Kordero.  Hinayaan ba nating linisin ng Panginoon ang ating mga kaluluwa sa pamamagitan ng kanyang pagpapakasakit at kamatayan sa krus?   Ikatlo, hindi na sila magugutom dahil dadalhin sila ng Mabuting Pastol sa pook na may bukal ng buhay na tubig.  Tinatanggap ba natin na tanging si Kristo lamang ang bumumuhay sa atin at sa ating pamilya? Handa rin ba tayong maging pastol para sa mga nagugutom na kawan ng Panginoon?   Bigyan natin ng pagkakataon ang sarili na alagaan ng Mabuting Pastol.  (Fr. Lito Jopson)

ika-3 linggo ng Panahon ng Muling Pagkabuhay

Pananampalataya, ipakita sa gawa

Para sa ika-14 ng Abril 2013, sanggayong panahon C, Jn. 21, 1 - 19

Inaanyayahan tayo ng Ebanghelyo na palalimin natin ang ating pananampalataya.  Ang pagiging luma nating Katoliko ang pumapatay sa pananampalataya ng ating mga anak at ng mga sumusunod na henerasyon.  Halimbawa, ang pagiging Katoliko ay hindi lang dahil sa pinanganak tayong Katoliko kundi ang pinakadiwa nito’y ang pagkakaugat natin kay Kristo.  Ikalawa, huwag po tayong maging “Sunday Catholics” lamang.  Ang saklaw ng pagka-Katoliko natin ay ang buong buhay natin at lahat ng umiiral sa ating mundo.   At ang pinakamalungkot sa lahat ay ang “split-level Catholics”, na ibig sabihin, Katoliko pa rin ang turing habang nagpapatuloy ang makasalanang pamumuhay na tila walang pagkakamaling ginagawa.  Paanyaya ni Kristo na maging Katoliko tayo sa isip, sa salita, at sa gawa.  Tularan natin ang atas ng Panginoon kay Pedro bilang tanda ng isang buhay na pananampalataya, “Pakanin mo ang aking kawan.” (Fr. Lito Jopson)