Saturday, July 31, 2010

Pagbabahaginan

ika-18 linggo ng karaniwang panahon, sanggayong C
pagbasa: Lukas 12: 13 - 21

Sa simula pa kung papansinin ang ginawa ng magsasaka, mali na kaagad ang kanyang desisyon.  Bakit siya magpapagawa ng masmalaking kamalig at itatambak doon ang ani? Kakainin ba niya lahat yon? E paano kung magkabukbok?  Paano kung huminto na ang tibok ng kanyang puso?

Ngunit tila may pinatatamaan ang Panginoon sa kwentong ito, isang pananaw o orientasyon ng pagkimkim, na bandang huli'y nakamamatay, hindi nakabubuhay.

Sa taong kimkim ng kimkim, hindi ito kuntento sa buhay.  Sa paghangad niyang siya at ang kanyang pamilya'y mabuhay, pinagkakait niya ang kanyang kapwa ng buhay sa katatago nito ng kanyang kayamanan.  Wala siyang oras sa pagtulong sa kapwa.  Wala siyang binibigay na atensyon.  Ang taong ito'y baog. Dinadala niya ang mga tao sa kamatayan kasama niya.


Kaya ano ang kalooban ng Diyos?  Naaalala ko ang simpleng panalangin, "Ama namin."  Sinasabi, "Bigyan mo kami ng makakain sa araw-araw."  Una, kailangan malaman niya na ang pagkain ay hindi nagtatagal.  Kailangan na niyang ibahagi ito sa kanyang kapwa upang hindi mapanis at hindi rin siya magkasakit.  Tinadhana ng Diyos na mamuhay tayo nang sapat sa araw-araw.

Ang tema ng Panginoon ay pagbabahaginan.  May yaman ka, meron ako, meron siya.  Lahat ng meron ay pinagbabahaginan.  Lahat ay nagbibigay at lahat ay tumatanggap.  Ano ang pangangailangan ng tao?  Pera? Ipagbahaginan ito.  Talento?  Ibahagi natin ito.  Oras? Ibahagi natin ito.  Mas magiging masaya ang buhay dahil sa pag-ibig walang nagugutom o naghihirap.


Ikatlo, huwag mo nang ipagpaliban ang pagbabahaginan.  Huwag sabihin, "Sa dulo na lang ako magbabahagi, babawi na lang ako sa dulo."  Ang problema naimbak na.  Kaya tama ang prinsipiyong ikapu.  Alinman na natataggap kong biyaya, ibibigay ko ang ikapu noon.  Makita natin kung paano bababa ang kahirapan sa ating kapwa.

Saturday, July 24, 2010

Sino karapat-dapat sa pagpapala ng Diyos?

Ika-17 linggo ng karaniwang panahon, sanggayong C, pagbasa:  Luke 11:1-13


Sa mga panahon ng ating buhay naramdaman na ba natin ang nag-uumapaw na pagmamahal ng Diyos?  Ibig sabihi'y sumosobra sa lahat ng bagay.  Una, binayaran na ni Kristo ang lahat ng ating pagkaautang natin sa Diyos at pinatawad tayo sa lahat ng kasalanan.  Ikalawa, patuloy niya tayong binibigyan ng biyaya kahit hindi tayo karapat-dapat sa mga ito.  Sino ba tayo para mahalin ng Diyos?

Sana kahit paano, mapukaw sa ating puso na kailanman hindi tayo karapat-dapat sa mga biyaya ng Diyos.  Ang maaari nating gawin ay alagaan at hindi balewalain ang mga biyayang ipinagkakaloob sa atin.  Ikalawa, gamitin na natin ito ng tama para sa ikauunlad ng buhay ng tao.  Kailanman hindi naging atin ang mga yaman na ito.  At ikatlo, nawa'y magamit natin ang mga bagay na ito para sa ikaluluwalhati ng Diyos at mapakilala Siya sa lahat ng tao.  At nawa'y hindi natin ikahihiya ang Diyos sa pagpapatotoo sa kanya sa ibang mga tao.

Friday, July 16, 2010

Sina Marta at Maria

Ika 18 ng Hulyo, ika- 16 linggo ng Karaniwang Panahon, sanggayong C, Pagbasa:  Lk. 10: 38 – 42

Ang kwento ni Marta at ni Maria ay kasunod sa talinhaga ni Hesus tungkol sa Mabuting Samaritano. Ang pagpapakita ng habag sa taong nakahandusay sa daan ay kanyang pagpapakita ng pagmamahal sa taong nangangailangan na walang kinikilingan.
   Si Marta at Maria ay kumakatawan sa dalawang pagpapakita ng habag at pagmamahal.
   Si Maria ay nagpakita ng pagmamahal sa pamamagitan ng pakikinig sa salita ni Hesus.  Siya ang kumakatawan sa mapanalanging bahagi ng Simbahan.
   Si Marta nama’y abala sa paghahanda sa pangangailangan ni Hesus.  Siya ang kumakatawan sa kawanggawa ng Simbahan sa ngangailangan.
   Sina Marta at Maria ay kumakatawan sa pagmamahal at habag sa sangkatauhan.   Kung baga ang pagmamahal ay di lamang salita kundi sa gawa.  (Fr. Maico Rescate)

Saturday, July 10, 2010

May nahulog sa kanal

 Ika-15 linggo ng karaniwang panahon, 
Sanggayong C
Pagbasa: Luke 10:25-37

Ano ba ang tunay na kapitbahay?  May kwento ng isang taong nahulog sa kanal.  Sabi ng
Usi: Ay, nahulog siya sa kanal!
Uzi: Hihihi, nahulog siya sa kanal.
Realist:  May kanal.
Optimist:  Kaya mo yan.
Pessimist:  Wala nang pag-asa yan.
News reporter:  Ngayong nahulog ka sa kanal, anong nararamdaman mo?
City official:  May permit ka bang mahulog sa kanal?
Mathematician:  Gaano kaya kalalim ang kanal?
Doktor:  Baka maimpeksyon ka sa kanal.
Pari:  May tatlong punto akong ipaliliwanag tungkol sa kanal.
BIR:  Nagbayad ka na ba ng tax para isara ang kanal?
HESUS:  Kunin mo ang aking mga kamay.

Ang ebanghelyo ay self-explanatory:  tulungan natin ang ating kapwa; nalugmok na, tulungan natin siya.  Hindi kailangan ng pormula.  Sabi ni Hesus, "Alinman ang inyong gawin sa pinakamaliit sa inyong kapwa, ginawa rin ninyo sa Akin."

Huwag nating ipagpaliban ang pagtulong sa ating kapwa.  At huwag kung kailan kung malapit na siyang mamatay.  Tulad ng ikapu, maglaan tayo ng ating kita para tulungan ang ating kapwa nang sa gayon maiaangat natin ang kanilang buhay.

Thursday, July 1, 2010

Bakit kaunti ang mga manggagawa ng Panginoon?

Ika-14 linggo ng pangkaraniwang panahon, sanggayong panahon C, Ebanghelyo: Lukas 10: 1-12, 17-20


Ang mga katagang "Puno ang ani" ay nagsasaad na sa pagdating ng panahon, walang-kaduda-kaduda ang pagiging mabunga ng lahat ng pinaghirapan ng Panginoong Hesukristo - ang kaligtasang laan niya para sa atin.
   Ngunit bakit kaunti ang mga manggagawa?  Hindi ba sila naaakit sa dami ng bunga?  Pinakikita ng Ebanghelyong ito ang mga dahilan ng bakit kaunti ang mga manggagawa at kung paano pa ito dadami kasama ng dami ng ani. Ang una'y masyadong nalulong na ang tao sa mga alalahanin ng mundo at hindi ang kaligtasan ng Diyos.
    Ikalawa, hindi siya tumutulong sa pagpapalaganap ng kapayapaan sa mundo.  Hindi mapayapa ang mundo dahil ang tao'y hirap, gutom, walang trabaho, may sakit, at biktima ng inhustisya.  Kung hindi lang gahaman ang tao sa kanyang sarili, mas may panahon siyang tumulong sa kanyang kapwa sa pagbibigay ng pagkain, trabaho, at buhay.
   Ikatlo, hindi kaharian ang Diyos ang ipinamamalas niya sa kanyang kapwa't mga anak.  Wala siyang oras sa pagiging aktibo sa Simbahan na sana aktibong instrumento ng pagbabago sa daigdig at daan tungo sa pagbubuo ng kaharian ng Diyos dito sa lupa.  May ani ang Panginoon, ngunit hindi tayo kasama bilang kanyang mga manggagawa.
   Isipin natin ang kaligtasan ng tao sa simula pa; magdulot tayo ng tatagal na kapayapaan sa mundo, at aktibo tayong lumahok upang mamalas ang kaharian ng Diyos.  Dadami ang mga manggagawa kalakip ng ani ng Panginoon.