Tuesday, April 13, 2010

Pakanin mo ang aking kawan

Ikatlong linggo ng Pasko ng Muling Pagkabuhay, sanggayong C
Ebanghelyo: John 21:1-19

Paghuhuli ng isda ... larawan ito ng pamamalakaya ng tao para sa Panginoon.  Sa pamamagitan ng larawang ito, natatanaw natin ang bagong orientasyon ng pagiging Kristiyanong komunidad na kung saan nag-uumapaw ang bunga ng mga nanampalataya kay Kristo.

Minamahal mo ba ako ... ang diwa ng ating pananampalataya ay hindi batay sa kung ilang panalangin ang tinutupad ng Panginoon.  Iisa lamang ang pamantayan ng tunay na pananampalataya - ang ganap na pag-ibig kay Kristo.  Ito rin ang batayan ng tunay na paglilingkod sa kanya na siyang unang nagmahal sa atin.  Ito ang diwa ng pagiging tunay na disipulo - sa pagmamahal kay Kristo.

Pakanin mo ang aking mga tupa ... Pormal na larawan ng Simbahan ang pagiging Kawan na kinapupunuan ng mga tupang nakikinig sa tinig ng Mabuting Pastol at nabubuhay para sa Kanya lamang.  Dito rin makikita ang atas na binigay sa atin ng Panginoon na alagaan natin ang Kanyang Kawan sa pamamagitan ng paglilingkod natin sa isa't isa.

Tuesday, April 6, 2010

Manalig ka!

Ikalawang linggo ng Muling Pagkabuhay, sanggayong C
Ebanghelyo: Juan 20: 19-31

Ang kwento ng pagdududa ni Tomas ay isinalaysay ni Juan upang turuan si Tomas ng leksyon ukol sa pananampalataya.   Ngunit ang mas pinatutuunan ng ebanghelyong ito ay para sa atin na hindi nakita ang Panginoon sa panahong ito.  Sinabi ni Hesus, "Tomas, sumampalataya ka dahil nakita mo ako. Pinagpala sila na hindi nakakita ngunit sumampalataya." (Juan 20:29) Tayo ang kinakausap ni Kristo.

Nais ni Kristo ang halimbawa ni Pedro na may paninindigang hindi natitinag: "Kinakailangan naming sundin ang Diyos kaysa ang mga tao." (Gawa 5:29).  Saan niya nakuha ang paninindigang ito?  Sa masidhing pakikipag-ugnayan kay Kristo mula noong kasama niya si Kristo hanggang sa pagtanggap niya ng Espiritu Santo.  Walang kamatayan ang pag-ibig ni Pedro kay Kristo.  Ito rin ang nais ng Panginoon sa atin.

Hilingin natin na maging matibay ang ating pananampalataya araw-araw.  Baunin natin ang sinasabi ng kawikaang ito:  Nakikita ng pagdududa ang mga hadlang; natatagpuan ng pananampalataya ang daan patungo sa Kanya; nakikita ng pagdududa ang dilim ng gabi; ang pananampalataya, ang liwanag ng araw; kinatatakutan ng pagdududa ang bawat hakbang; ang pananampalataya, naglalakbay nang masaya't malaya; parating tinatanong ng pagdududa, "Sino ang nananalig?"; sinasambit ng pananampalataya, "Ako po."