Saturday, June 16, 2012

Dakilang Kapistahan ng Kapanganakan ni San Juan Bautista

Ang misyong dalhin si Kristo sa iba


Ika-24 ng Hunyo 2012, Lk. 1: 57 - 66. 80

Anong kahalagahan ng Dakilang Kapistahan ng kapanganakan ni Juan Bautista?  Sa lahat ng mga pinagdiriwang natin kapistahan ng mga banal, tatlong lamang ang ipinagdiriwang natin mula sa kanilang kapanganakan – ang mahal na Birheng Maria,  ang Panginoong Hesuskristo, at si Juan Bautista.
   Tinaguriang huli sa mga magigiting ng personalidad ng Lumang Lipan, si Juan ang huling propetang magdadala sa ating sa Bagong Tipan ng ating Panginoong Hesukristo.  Noon pa lamang ay nakaukit na sa kanyang tadhana ang kanyang misyon, pagkatao, at papel sa kasaysayan ng kaligtasan.  Isang karangalan sa kanya ang maging tagapagpahayag ng pagdating ng Mesiyas at ito’y banaag sa kanyang buong buhay.  Tuwing iisipin natin si Juan Bautista, nakikita natin ang magpamahal na kamay ng Diyos na nagliligtas sa atin.
   Ang bawat isa sa atin ay may itinakdang misyon sa mundong ito.  Misyon nating isalamin si Hesukristo at dalhin siya sa iba upang sila’y maligtas.  Magkaroon nawa ng direksyon at kahulugan ang buhay natin tulad ni Juan Bautista.   (Fr. Lito Jopson)

Ika-13 linggo ng Karaniwang Panahon

Pananaw sa buhay


Sanggayong C, Mk. 5: 21 - 43

Alin kaya ang mas matimbang? Ang pananaw natin sa buhay natin o ang pananaw ng Diyos sa buhay natin?
   Kung tayo lang ang masusunod, mas matimbang ang buhay natin, ngunit ang sakop nito’y makitid – hanggang sa pamilya lamang natin at sa ibang malapit sa atin.
   Ngunit hindi ganito ang pananaw ni Kristo.  Ang buhay niya’y hindi para sa iilan lamang, kundi para sa lahat.  Ang buhay nati’y kinasasaklawan ng kapangyarihan, pera at kasaganahan.  Ngunit ang buhay ni Kristo’y tigib sa paglilingkod at pag-aalay ng sarili.  Sa kahuli-huliha’y ang buhay nati’y nakasasalay sa “survival of the fittest”; ngunit ang kay Kristo’y sa “sharing of life.”
   Ito ang dahilan kung kaya’t ang batang babae ay nabuhay at ang matandang babae’y gumaling sa kanyang sakit.  Dahil hangad ng Diyos na lahat tayo’y mabuhay, isabuhay natin ang Kanyang pananaw sa buhay sa pamamagitan ng paglilingkod.  (Fr. Lito Jopson)

Saturday, June 9, 2012

Ika-11 linggo ng karaniwang panahon

Ang namumunga


Sanggayong B, ika-17 ng Hunyo, 2012, Mk. 4, 26 - 34

Nais ng Panginoon na mamunga tayo sa mundong ito.  Ngunit ano ba ang batayan ng pamumunga?  Pagiging mayaman ba, makapangyarihan, o nakaangat sa iba?
   Sa ikalawang pagbasa, sinasabi ni San Pablo sa Corinto, “Ang pinakananais ko ay maging kalugud-lugod sa kanya, sa tahanang ito o doon man sa langit.”  Dito nagsisimula ang tunay na pamumunga ng buhay – ang hangarin ang Diyos lamang at pasayahin Siya.   Sinabi pa ni San Pablo, “Namumuhay ako ayon sa pananalig sa Diyos, hindi sa mga bagay na nakikita.”
   Sa ebanghelyo, ang talinhaga ng paglago ng isang inihasik na binhi ay nagpapatukoy sa Diyos na nag-aalaga sa ating lahat.  Siya yaong hindi natin nakikita ngunit nagsasanhi upang ang binhi ay maging isang malaking puno na mapakikinabangan ng mga ibon at tao.
   Ang taong malapit sa Panginoon ay mamumunga ng limpak-limpak na kabutihang nanggagaling sa Diyos na mapakikinabangan ng mga anak at mga sumusunod na henerasyon.  Ano pang inaantay natin?  Paglingkuran natin ang Panginoon ngayon din!  (Fr. Lito Jopson)

Dakilang Kapistahan ng Katawan at Dugo ni Kristo,

Corpus Christi
Sanggayong B,  ika-10 ng Hunyo 2012, Mk. 14: 12 - 16, 22 - 26

“Ito ang aking katawan… ito ang aking dugo …”
   Nabanggit ni Hesus ang mga salitang ito sa kanilang hapunang Pampaskuwa. Kasama ang mga alagad, ginunita nila ang pagliligtas ni Yaweh sa bagong Israel nang  lumaya sila sa Egipto.  Ito rin ang pagkakataon ni Hesus upang ihanda ang mga alagad sa kanyang pagpakasakit, pagkamatay, muling pagkabuhay, at pag-akyat sa langit. Tinagurian Niya itong “farewell party” sa mga apostol.
   Sa Huling Hapunan, ginamit Niya ang tinapay at alak na sumasagisag ng Kanyang katawan at  dugo bilang pag-aalay ng Kanyang buhay para iligtas ang tao sa kasalanan at kamatayan. Nais Niyang maalaala Siya ng mga alagad na kasama Siya lagi tuwing sila’y magkatipon at nagbabahaginan ng tinapay at alak.
   Ang kapistahan ng Katawan at Dugo ni Hesus ay isang pag-aalala na ang Diyos ay patuloy na nagmamahal sa atin mula simula pa ng ating buhay hanggang sa wakas ng panahon.
   Sinabi ni Hesus, “ Ang kumain ng aking laman at uminom ng aking dugo ay may buhay na walang hanggan at muli ko siyang bubuhayin sa huling araw.”
   Tuwing tayo’y nagkakatipon sa misa, naalala natin ang mga ginawa ni Hesus para sa ating kaligtasan.  (Fr. Maico Rescate)